Specjalny Ośrodek Wychowawczy

2010-04-13T19:04:00.000-07:00

Witamy na stronie
SPECJALNEGO OŚRODKA WYCHOWAWCZEGO

Specjalny Ośrodek Wychowawczy Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP w Gnieźnie to internat dla dziewcząt i chłopców z województwa wielkopolskiego, które wymagają edukacji specjalnej lub nie mogą uczęszczać do szkół na terenie swojego miejsca zamieszkania.
Przyjmujemy dzieci w wieku szkolnym, którym zapewniamy całodobową opiekę, wyżywienie i zakwaterowanie.

!!! NOWY ADRES OFICJALNEJ STRONY INTERNETOWEJ OŚRODKA!!!

www.sowgniezno.edu.pl

Bł. Edmund Bojanowski

2007-10-17T02:29:00.004-07:00

ZAŁOŻYCIEL ZGROMADZENIA SIÓSTR SŁUŻEBNICZEK NIEPOKALANEGO POCZĘCIA N.M.P.

Edmund Bojanowski przyszedł na świat 14 listopada 1814 r. w Grabonogu. W dzieciństwie został cudownie uzdrowiony za przyczyną Matki Bożej Bolesnej czczonej na Świętej Górze w Gostyniu.Otrzymał staranne wychowanie w katolickiej rodzinie. Poważna choroba uniemożliwiła mu ukończenie studiów filozoficznych, które podjął na uniwersytetach we Wrocławiu i w Berlinie. Po intensywnej kuracji zamieszkał w rodzinnej miejscowości. Chociaż wykazywał zainteresowania literackie, głównym jego charyzmatem okazała się praca społeczna i charytatywna. Zakładał czytelnie dla ludu rozpowszechniając dobre czasopisma, by w ten sposób pomagać ubogiej młodzieży w zdobywaniu wykształcenia. Dał się poznać jako człowiek wielkiej wytrwałości i dobroci serca. Wielokrotnie był zapraszany do uczestnictwa w stowarzyszeniach niosących pomoc ubogim. Podczas epidemii cholery w 1849 r. poświęcił się służbie zarażonym.
Będąc człowiekiem głęboko religijnym i praktykującym, na każdego człowieka, a zwłaszcza na biedne dziecko, patrzył przez pryzmat miłości do Boga. Mimo słabego zdrowia, robił wszystko, by nieść pomoc zaniedbanemu ludowi wiejskiemu przez organizowanie ochronek dla dzieci i opieki nad chorymi, troszcząc się jednocześnie o podniesienie moralności dorosłych. W 1850 r. powstała przy jego udziale w Podrzeczu k. Gostynia pierwsza wiejska ochronka dla dzieci, dla których ułożył program wychowania. Opiekę nad dziećmi i ich kształtowanie powierzył dziewczętom, które sam przygotował do pracy wśród najmłodszych. Idea ta stała się zalążkiem Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny. Odtąd służebniczki po dzień dzisiejszy kontynuują charyzmat przekazany przez swego Założyciela. Problemy zdrowotne uniemożliwiły mu realizację marzeń o kapłaństwie, chociaż podejmował próby studiów seminaryjnych.Dla otoczenia był zawsze przykładem heroicznej wiary, prostoty, miłości i ufności w Bożą Opatrzność. Już za życia, przez wielu ludzi uznawany był za człowieka świątobliwego. Doczesne życie zakończył 7 sierpnia 1871 r. na plebanii w Górce Duchownej.

Podczas VII pielgrzymki do Polski, Ojciec św. Jan Paweł II dnia 13 czerwca 1999 r. wyniósł do chwały błogosławionych sługę Bożego Edmunda Bojanowskiego, ustanawiając wspomnienie jego święta w dzień narodzin dla nieba tj. dzień śmierci 7 sierpnia.

Nasza historia

2007-10-17T02:29:00.003-07:00

RYS HISTORYCZNY

Oto nazwy Ośrodka w okresie powojennym:

- Do października 1952 – Dom Dziecka im. Św. Wojciecha
- Od listopada 1952 – Dom Dziecka „Caritas” Sióstr Służebniczek N.M.P. Gniezno
- Od września 1955 – Zakład Wychowawczy „Caritas”
- Od października 1961 – Zrzeszenia Katolików „Caritas” Zakład Wychowawczy Gniezno
- Od sierpnia 1990 Zakład Opiekuńczo – Wychowawczy Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Maryi
- Od stycznia 1995 – Specjalny Ośrodek Opiekuńczo – Wychowawczy Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia N.M.P.

Dom Sierot i Ochronka Świętego Wojciecha w Gnieźnie powstała z inicjatywy ks. Profesora dr Feliksa Kozłowskiego.
Założyciel Domu Sierot planował budowę nowego, obszernego gmachu. W 1869 roku przedstawił księdzu arcybiskupowi Ledóchowskiemu kosztorys nowego domu i sumę składek zebranych na ten cel. Po dwóch latach prace budowlane zostały zakończone. Nowy, dwukondygnacyjny gmach, stojący obok starej ochronki, mógł pomieścić od 80 – 100 dzieci. Początkowo nosił nazwę: Katolicki Dom Sierot i Ochronka Św. Wojciecha w Gnieźnie. Podlegał on władzy każdorazowego arcybiskupa diecezji gnieźnieńsko – poznańskiej. Zakład ten przeznaczony był przede wszystkim dla dzieci katolickich, choć miał prawo przyjmowania także dzieci innych wyznań.
Wychowaniem dzieci w tym czasie zajmowały się Siostry Św. Wincentego a Paulo.
W 1879 roku w okresie „Kulturkampfu” Bismarcka zmuszono Siostry do opuszczenia Zakładu św. Wojciecha, a kierowanie placówką powierzono osobom świeckim.
W 1880 roku kierowanie placówką powierzono ponownie siostrom zakonnym, tym razem jednak ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Siostry, z nakazu ówczesnych władz, chodziły od dwóch lat w ubiorze świeckim.

Do 1904 roku do Zakładu nie przyjmowano dzieci poniżej drugiego roku życia. W niedługim czasie, oprócz sierocińca i ochronki, Zakład mieścił w swoich murach także żłobek, gdzie pod opieką siostry opiekunki przebywały dzieci do 3 lat.
O pomoc do Zakładu zwracali się również ludzie chorzy i ubodzy. Dwie siostry chodziły po domach prywatnych, lub udzielały pomocy na miejscu.
Po śmierci Bismarcka nastąpiło znaczne poprawienie stosunków między władzami pruskimi a społeczeństwem polskim i Kościołem. Siostry ponownie przyjęły ubiór zakonny.
Po zakończeniu I wojny światowej w 1918 roku Zakład rozwijał się dalej. Na jego utrzymanie wpływały ofiary ludności archidiecezji gnieźnieńskiej, subwencje z magistratu miasta Gniezna, dworów, dotacje z instytucji kościelnych. W 1922 roku ks. kardynał Edmund Dalbor przekazał na potrzeby sierocińca 500.000 marek z funduszu Ojca Świętego.
W okresie międzywojennym Dom Św. Wojciecha tętnił pełnią życia. W 1920 roku w sierocińcu przebywało 78 – 80 dzieci. W przedszkolu było 100, w tym także dzieci pochodzące z miasta.

W 1924 roku Konsystorz Arcybiskupi Gnieźnieński z nakazu Miejskiego Urzędu Policyjnego zmienił nazwę Zakładu na Katolicki Dom Sierot Św. Wojciecha – Zakład Zamknięty w Gnieźnie.
W latach 1933 – 1934 Katolicki Dom Sierot – Zakład Zamknięty w Gnieźnie zmienił nazwę na Zakład Sierot p.w. Św. Wojciecha. Nadal miał charakter zakładu zamkniętego i podlegał instytucji kościelnej, a jego celem była nadal opieka nad dziećmi – sierotami lub zaniedbanymi.
W latach 1934 – 35 ogólna liczba dzieci w wieku 3 – 18 wynosiła 88, w tym 42 dziewcząt oraz 46 chłopców.
Od września 1939 roku skończyło się beztroskie życie sióstr i dzieci. Na prośbę kierownika Opieki Społecznej pana Świnarskiego siostry opiekowały się uchodźcami, dawały im schronienie i żywiły. Pierwszej nocy przyjęły pod swój dach około 50 osób z różnych stron Polski.
W dniu 05 stycznia 1940 roku siostry otrzymały od Niemców nakaz natychmiastowego opuszczenia domu wraz z dziećmi, których było wtedy 60.
W lutym 1945 roku, po opuszczeniu miasta przez okupanta, siostry przybyły do Gniezna w celu ponownego zorganizowania placówki. Dom opuścili mieszkańcy cywilni. Po krótkim, prowizorycznym przygotowaniu gmachu, jeszcze w tym samym miesiącu siostry wraz z 20 dzieci – sierotami wojennymi, przydzielonymi przez Wydział Oświaty, mogły w nim zamieszkać. Początkowo borykały się z dużymi trudnościami finansowymi. Jednak stopniowo, dzięki nowym pomysłom i udoskonaleniom w organizacji życia Zakładu, sytuacja ta ulegała poprawie.

Pracownicy

2007-10-17T02:29:00.001-07:00

W Specjalnym Ośrodku Wychowawczym w Gnieźnie zatrudnieni są: pracownicy pedagogiczni;
pracownicy administracyjni;
pracownicy obsługi.
Zgodnie z wymaganiami kwalifikacyjnymi, pracownicy pedagogiczni Ośrodka legitymują się ukończeniem studiów wyższych .Pracownicy pedagogiczni pracujący na stanowiskach wychowawcy, pedagoga, psychologa, ukończyli różne formy doskonalenia zawodowego podnoszące jakość pracy w Ośrodku.
Pracownicy obok wymagań kwalifikacyjnych, muszą posiadać również predyspozycje osobowościowe do pracy z wychowankami niedostosowanymi społecznie.

Statut

2007-10-17T02:16:00.000-07:00

Postanowienia ogólne

§ 1

1. Pełna nazwa Ośrodka brzmi: Specjalny Ośrodek Wychowawczy Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia N.M.P., z siedzibą w Gnieźnie przy ul. św. Wojciecha 3.
2. Nazwa wymieniona w ust.1 używana jest na stemplach i w dokumentach urzędowych.
3. Na tablicy urzędowej ustala się nazwę w brzmieniu zgodnym z ust.1, opuszczając wyraz „Specjalny”.
4. Dopuszcza się skrót nazwy Ośrodka, który brzmi: SOW.
5. Organem prowadzącymi placówkę jest
Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia N.M.P., ul.Bojanowskiego1 63 – 300 Pleszew.
6. Ośrodek działa na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

§ 2

1. Głównym zadaniem Ośrodka jest:
- wspomaganie rozwoju wychowanka przez podejmowanie działań
w zakresie opieki wychowawczej i rewalidacji;
- zapewnienie realizacji obowiązku szkolnego i obowiązku nauki poza ośrodkiem;
- wspieranie rodziców (opiekunów prawnych) w pełnieniu funkcji wychowawczej i edukacyjnej, w tym w rozpoznawaniu, wspomaganiu i rozwijaniu potencjalnych możliwości dzieci i młodzieży;
- pomoc, we współpracy ze szkołą, do której uczęszcza wychowanek,
w planowaniu jego kariery edukacyjnej i zawodowej.

§ 3

1. Specjalny Ośrodek Wychowawczy jest placówką niepubliczną dla dzieci
i młodzieży w wieku szkolnym z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym i znacznym.
2. Dziecko do placówki przyjmowane jest na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.
3. Wyjątkowo może zostać przyjęte dziecko w normie intelektualnej, lecz tylko to, które spełnia przynajmniej jeden z poniższych warunków:
- jest skierowane decyzją sądu rodzinnego;
- posiada w Ośrodku rodzeństwo;
- ma bardzo trudne warunki materialne, bytowe lub rodzinne.
W dwóch ostatnich przypadkach wymagana jest zgoda Starostwa Powiatowego
w Gnieźnie.

4. Wyklucza się możliwość przyjmowania dzieci chorych w szczególności na :
- hemofilię,
- epilepsję z częstymi i dużymi napadami,
- choroby ze znacznymi zaburzeniami psychicznymi lub zachowania, stwarzającymi zagrożenie dla siebie, pozostałych wychowanków lub personelu,
- choroby zakaźne grożące zakażeniem innych wychowanków lub personelu
- dzieci całkowicie niesamodzielnych w samoobsłudze i wymagających całodobowej opieki i pielęgnacji, z niepełnosprawnością ruchową, uniemożliwiającą samoobsługę, uzależnionych od środków odurzających.
Powyższy katalog za zgodą rady pedagogicznej może być w szczególnych przypadkach rozszerzony decyzją dyrektora .

5. Skreślenie z listy wychowanków może nastąpić w przypadku:
- ukończenia edukacji szkolnej,
- decyzji rodziców (opiekunów prawnych)
- postanowienia sądu rodzinnego
- decyzji wychowanka - w przypadku ukończenia przez niego 18 roku życia,
-decyzji rady pedagogicznej - w przypadku rażącego łamania przez wychowanka regulaminu Ośrodka lub ujawnienia przeszkody wymienionej
w § 3 p. 4.

Każdorazowo ostateczna decyzja należy do dyrektora Ośrodka.

§ 4

1. Ośrodek jest placówką całoroczną i całodobową zapewniającą wychowankom zakwaterowanie, wyżywienie i wychowanie, a w przypadku bardzo trudnej sytuacji materialnej rodziny, także leczenie i ubranie.

§ 5

1. Ośrodek jest placówką katolicką dostępną również dla dzieci innego wyznania czy światopoglądu pod warunkiem, że nie będzie on sprzeczny z ogólnie przyjętymi normami moralnymi.

§ 6

1. Nadzór pedagogiczny nad Ośrodkiem sprawuje Kurator Oświaty w Poznaniu.
2. Jako dzieło Zgromadzenia podlega nadzorowi każdorazowej przełożonej prowincjalnej rezydującej w Pleszewie k. Kalisza, ul. E. Bojanowskiego 1.

Organy Ośrodka

§ 1

Organami Ośrodka są:
- dyrektor
- rada pedagogiczna
- samorząd wychowanków

§ 2

1. Ośrodkiem kieruje dyrektor z nominacji przełożonej prowincjalnej, który jest powoływany i odwoływany przez Zgromadzenie, reprezentowane przez przełożoną prowincjalną.
2. Dyrektor reprezentuje Ośrodek, jest odpowiedzialny za całokształt jego działalności.
3. Dyrektor zatrudnia personel wychowawczy, administracyjny i pomocniczy.
4. Dyrektor powołuje zespół wychowawczy do spraw okresowej oceny wychowanków i kieruje jego pracami.

§ 3

1. Radę pedagogiczną tworzą: dyrektor Ośrodka jako jej przewodniczący, wychowawcy grup, psycholog, pedagog, logopeda i inni pracownicy powołani do pracy w radzie przez dyrektora.
2. Do kompetencji rady pedagogicznej należy:
- zatwierdzanie planów pracy Ośrodka;
- podejmowanie uchwał w sprawie innowacji i eksperymentów pedagogicznych po wcześniejszym ich zaopiniowaniu;
- ustalania organizacji doskonalenia zawodowego wychowawców i specjalistów placówki;
§ 4

1. Wszelkie działania dyrektora Ośrodka, personelu wychowawczego i pomocniczego są ukierunkowane na tworzenie w placówce atmosfery sprzyjającej realizowaniu statutowych zadań.
2. Z uwagi na katolicki profil wychowania, personel SOW w pracy z wychowankami jest zobowiązany do unikania wszystkiego co sprzeciwia się zasadom wiary i moralności chrześcijańskiej.
3. Wszelkie sprawy sporne między pracownikami rozstrzyga dyrektor placówki; w sprawach bardziej złożonych pracownicy mogą odwołać się do organu prowadzącego.

§ 5
1. W Ośrodku działa Samorząd Wychowanków, którego kompetencje i zadania określa osobny regulamin.

Organizacja placówki

§ 1

1. Ośrodek jest placówką oświatową, niepubliczną, katolicką, w której realizowany jest program opiekuńczo-wychowawczy według myśli bł. Edmunda Bojanowskiego (1814-1871).
2. Przyjmowane są wyłącznie dzieci i młodzież uczące się w szkołach na terenie miasta Gniezna.
3. W placówce są cztery grupy wychowanków o liczebności nie przekraczającej 15 osób. Wychowankowie w grupie są zróżnicowani pod względem wieku, stopnia niepełnosprawności i płci.
4. Dwie grupy zajmują część główną budynku, a pozostałe dwie zajmują dobudowane skrzydło.
5. Poszczególne grupy są pod opieką swoich wychowawców oraz personelu pomocniczego.

Prawa i obowiązki wychowanków

§ 1

1. Wychowanek ma prawo do:
1 o Zakwaterowania i wyżywienia
2o Poszanowania własnej godności
3o Nauki w szkole dostosowanej do swoich możliwości fizycznych i umysłowych
4o Wszechstronnej pomocy w nauce i rehabilitacji, na miarę swoich potrzeb
i możliwości Ośrodka
5o Osobnego miejsca do nauki indywidualnej
6o Ochrony zdrowia i bezpieczeństwa.
7o Realizacji swoich zainteresowań (w ramach możliwości placówki).
8o Zabezpieczenia środków do utrzymania higieny osobistej.
9o Odwiedzin w placówce rodziny czy osób zaprzyjaźnionych, w czasie wolnym od zajęć; miejsce i czas tych odwiedzin każdorazowo należy uzgodnić z osobą odpowiedzialną za grupę lub z dyrekcją.
10o Pomocy wychowawcy, psychologa, pedagoga i innych pracowników Ośrodka
w godzinach ich pracy, a w uzasadnionych pilną potrzebą wypadkach, całodobowo.
11o Korzystania, za zgodą i pod opieką pracownika SOW, z biblioteki, czytelni, sali telewizyjnej, siłowni i innych pomieszczeń przeznaczonych dla wychowanków.
12o Uzyskania pomocy materialnej (żywność, odzież itp.) dla rodziny, według możliwości placówki.
13o Odwiedzania wychowanków w innych grupach, wyłącznie po uzgodnieniu
z opiekunami obu grup.
14o Złożenia skargi, w sytuacji gdy jego prawa zostały naruszone, do dyrektora Ośrodka za pośrednictwem wychowawcy grupy.
W wyjątkowych, uzasadnionych przypadkach może zwrócić się bezpośrednio do dyrektora Ośrodka, organu prowadzącego lub organu sprawującego nadzór pedagogiczny.
2. Wychowanek jest zobowiązany do:
1o Wypełniania wszystkich poleceń i ustaleń dyrekcji, rady pedagogicznej czy Samorządu Wychowanek
2o Sumiennego przestrzegania porządku dnia.
3o Regularnego i punktualnego uczestniczenia w zajęciach szkolnych.
4o Systematycznego przygotowywania się do zajęć szkolnych poprzez wykorzystywanie w pełni czasu przeznaczonego na naukę.
5o Rzetelnego wywiązywania się z wszelkiego rodzaju zleconych obowiązków (dyżury grupowe, odcinki porządkowe itp.).
6o Uczestniczenia we wszystkich zajęciach wychowawczych, rehabilitacyjnych i innych, organizowanych w SOOW, zaleconych indywidualnie lub w grupie.
7o Troski o zdrowie, higienę osobistą i wygląd zewnętrzny:
- ubierania się czysto i schludnie, stosownie do pogody
- dbania o codzienną higienę ciała
- utrzymania w czystości odzieży
- dbania o estetyczny wygląd zewnętrzny, zgodny z zasadami dobrego wychowania.
8o Utrzymywania porządku w miejscach, w których przebywa, a przede wszystkim w sypialni, biurku, we własnej szafie, w łazience itp.
9o Właściwego odnoszenia się do personelu SOW.
10o Poszanowania godności wszystkich wychowanków SOW i ich rodzin.
11o Szanowania cudzej własności.
12o Kulturalnego zachowania się we wszystkich miejscach przebywania.
13 o Troski o sprzęty i pomieszczenia wspólnie użytkowane.
14o Naprawienia wyrządzonej szkody, jeśli nawet została spowodowana nieumyślnie.
15o Przestrzegania zakazu samowolnego opuszczania Ośrodka.
16o Przebywania na terenie swojej grupy; każde opuszczenie grupy musi być zgłoszone i zaakceptowane przez osobę dorosłą, sprawującą opiekę nad grupą.
17o Sprawowania opieki nad młodszymi i słabszymi wychowankami.

Dokumentacja

§ 1

1. Dyrektor oraz personel prowadzi dokumentację dotyczącą pobytu wychowanków
w Ośrodku, ich osiągnięć szkolnych, zakresu i efektów pracy wychowawczej oraz rehabilitacji indywidualnej wychowanków.

Budżet Ośrodka

§ 1

1. Ośrodek jest utrzymywany:
- z dotacji celowych pochodzących z Powiatowego Starostwa w Gnieźnie
- ze środków własnych organu prowadzącego.
2. Dotacja podlega rozliczeniu według zasad ustalonych odrębnymi przepisami.

Postanowienia końcowe

§ 1

1. Prawo nadawania Statutu Ośrodka oraz wprowadzania w nim zmian przysługuje
Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia N. M. P. działającemu poprzez Zarząd Prowincji w Pleszewie w imieniu którego występuje Przełożona Prowincjalna.

2. Tekst jednolity nadano w dniu 16 listopada 2009 roku

Logo

2007-09-30T03:19:00.000-07:00

NASZE LOGO

Błogosławiony Edmund Bojanowski (1814- 1871), mając cztery lata, ciężko zachorował. Kiedy zawiodła medycyna, a dziecko nie dawało już znaku życia, matka żarliwie prosiła Matkę Bożą Bolesną (figura znajduje się w świątyni w Gostyniu) o życie i zdrowie dla syna. Ojciec, oszalały z bólu, uciekł z domu, pozostawiając małżonkę samą z umierającym dzieckiem. Gdy matka powróciła do pokoju, gdzie zostawiła nie dającego już żadnych znaków życia synka, zastała dziecko siedzące na łóżeczku zupełnie zdrowe.
W dowód wdzięczności za cudowne uzdrowienie syna, rodzice ufundowali srebrne „Oko Opatrzności”, które do dnia dzisiejszego znajduje się u stóp Matki Bożej Bolesnej przy bocznym ołtarzu w gostyńskiej bazylice.
Wydarzenie to sprawiło, że Edmund Bojanowski całe życie miał szczególne nabożeństwo do Matki Bożej i czcił głęboko Opatrzność Bożą. We wszystkich ochronkach na poczesnym miejscu umieszczał wizerunek Oka Opatrzności i polecał wspólnie z dziećmi często się modlić do Bożej Opatrzności. W planie zajęć dla ochronek ustalił jeden dzień w tygodniu – poniedziałek- przeznaczony na oddawanie szczególnej czci Opatrzności Bożej.

Logo nawiązuje do tego zwyczaju; przedstawia Oko Opatrzności czuwające i otaczające opieką dzieci.
Duży Jego obraz jest zawieszony w głównym hallu SOW.